Herkese Yetişmeye Çalışırken Kendimi Unuttum
Herkesin işi size kalıyor.
Birinin morali bozulsa siz ilgileniyorsunuz. Bir şey rica edilse “tamam” diyorsunuz. İş yerinde fazladan sorumluluk alıyor, evde herkesin ihtiyacını düşünüyorsunuz.
Sonra gün bitiyor.
Ve kendinize ayıracak enerjiniz kalmıyor.
Bir süre sonra insanın aklına şu soru gelebiliyor:
“Ben ne zaman kendime sıra vereceğim?”
Kendini sürekli başkalarının ihtiyaçlarına göre düzenlemek, dışarıdan fedakârlık gibi görünebilir. Fakat uzun süre devam ettiğinde kişide yorgunluk, kırgınlık ve tükenmişlik hissi yaratabilir.
Üstelik çoğu zaman sorun yalnızca yoğunluk değildir.
Asıl zor olan “hayır” diyememektir.
“Benden kötü düşünür mü?”
“Bencil olduğumu düşünür mü?”
“Ben yapmazsam kim yapacak?”
Bu düşünceler yüzünden kendi ihtiyacınızı ertelemek kolaylaşır.
Kendimi neden sürekli ikinci plana atıyorum?
Bunun altında onay ihtiyacı, reddedilme korkusu, yüksek sorumluluk duygusu veya çocukluktan beri öğrenilmiş bazı ilişki biçimleri olabilir.
Bu nedenle sınır koymak sadece “hayır demeyi öğrenmekten” ibaret olmayabilir.
Bazen kişi hayır dediğinde ortaya çıkan suçluluk duygusuyla da çalışmak gerekir.
Kendine zaman ayırmak, herkesten uzaklaşmak veya yalnızca kendini düşünmek değildir. Sağlıklı sınırlar, ilişkileri bitirmek için değil, ilişkilerin içinde kendinizi de koruyabilmek için vardır.
Eğer sürekli başkalarını memnun etmeye çalışıyor, kendi ihtiyaçlarınızı fark etmekte zorlanıyor ve bundan dolayı ciddi bir yorgunluk yaşıyorsanız, bireysel terapi bu döngüyü anlamak için iyi bir alan olabilir.
Bazen değişim, daha fazla şey yapmayı öğrenmekle değil, her şeyi yapmak zorunda olmadığınızı fark etmekle başlar.
Bu konu size tanıdık geliyorsa Turkuaz Aile Danışma Merkezi'ndeki uzmanların çalışma alanlarını inceleyebilir, size uygun bir uzmanla görüşmek için randevu oluşturabilirsiniz.