Bütün Odağımızı Çocuğumuz Yaptık, Peki Evliliğimiz Nerede Kaldı?
Çocuğunuz doğduktan sonra hayatınızın merkezine onun geçmesi çok anlaşılır.
Onun uykusu, beslenmesi, okulu, arkadaşları, sağlığı, ödevleri, duyguları...
Derken bir gün fark edebilirsiniz:
Eşinizle artık çocuk hakkında konuşuyorsunuz ama birbiriniz hakkında konuşmuyorsunuz.
“Bugün çocuğu kim alacak?”
“Ödevini yaptı mı?”
“Doktora götürdün mü?”
“Yarın okulda ne var?”
Bir zamanlar birbirinizi merak ettiğiniz yerde artık yalnızca ebeveynlik görevlerini paylaşmaya başlamış olabilirsiniz.
Çocuğa iyi ebeveyn olmak, çift olmayı bırakmak anlamına gelmez
Bazı çiftlerde zamanla bütün enerji çocuğa yönelir.
Çocuk üzülmesin diye planlar ertelenir.
Çocuk yalnız kalmasın diye çift olarak geçirilen zaman azalır.
Tartışmalar çocuk üzerinden yürümeye başlar.
Hatta bazen eşler birbirlerine “anne” ve “baba” rolleri üzerinden seslenir hale gelir.
Bu düzen uzun süre devam ettiğinde çift ilişkisi sessizce arka plana çekilebilir.
Oysa çocuk için güvenli bir aile ortamı yalnızca anne ve babanın çocuğuyla ilgilenmesinden oluşmaz. Ebeveynlerin birbirleriyle kurduğu ilişkinin niteliği de aile atmosferinin önemli bir parçasıdır.
Peki ne yapabiliriz?
Her şeyin eskisi gibi olmasını beklemek gerçekçi olmayabilir. Özellikle küçük çocuklu dönemlerde zaman ve enerji gerçekten azalır.
Ama çift ilişkisini tamamen ertelememek için küçük adımlar atılabilir:
Çocuğun olmadığı kısa bir zamanı düzenli olarak birlikte geçirmek.
Saatlerce süren romantik planlar yapmak gerekmeyebilir. Birlikte kahve içmek, kısa bir yürüyüş yapmak veya yalnızca sohbet etmek bile başlangıç olabilir.
Sadece çocuk hakkında konuşmadığınız zamanlar yaratmak.
“Bugün nasılsın?” sorusunun cevabını gerçekten merak etmek bile ilişkinin yeniden görünür olmasına yardımcı olabilir.
Ebeveynlik görevlerini sürekli bir hesaplaşmaya çevirmemek.
“Ben daha çok yaptım, sen daha az yaptın” döngüsü yerine görev paylaşımını açıkça konuşmak çatışmayı azaltabilir.
Ve belki en önemlisi:
Çocuğunuzun ihtiyaçları kadar ilişkinizin de ihtiyaçları olduğunu kabul etmek.
“Biz zaten böyle olduk” demeden önce...
Eğer uzun zamandır yalnızca ebeveynlik görevlerini konuşuyor, birbirinizden uzaklaşıyor, birlikteyken bile yalnız hissediyor veya ilişkinizdeki sorunları sürekli çocuğun ihtiyaçları üzerinden konuşuyorsanız, bunu normalleşmiş bir aile düzeni olarak kabul etmek zorunda değilsiniz.
Çift ilişkisi de bakım ister.
Bazen sorun sevgisizlik değildir. Sadece yıllardır bütün dikkatinizi çocuğunuza verirken birbirinizi ikinci plana atmış olabilirsiniz.
İlişkinizde bunun nasıl oluştuğunu anlamakta ve yeniden yakınlık kurmakta zorlanıyorsanız, çift terapisi süreci bu döngüyü birlikte değerlendirmek için bir alan sağlayabilir. Turkuaz Aile Danışma Merkezi'nde çift ilişkileri üzerine çalışan uzmanlarımızın çalışma alanlarını inceleyerek size uygun bir görüşme için randevu oluşturabilirsiniz.