Nasıl “İyi” Bir Anne Olurum?

“Sesim yükseldiği için çok suçlu hissediyorum.”

“İyi bir anne miyim bilmiyorum?”

“Mükemmel annelik yapmak istiyorum ama…”

Anne olmak çoğu zaman “mükemmel olmak” gibi algılansa da aslında çocukların ihtiyaç duyduğu şey kusursuz bir anne değil; yeterince güvenli, tutarlı ve duygusal olarak ulaşılabilir bir annedir. Günümüzde sosyal medya, çevre baskısı ve sürekli karşılaştırmalar birçok anneyi “Acaba yeterince iyi miyim?” sorusuyla baş başa bırakıyor. Oysa iyi annelik, her şeyi doğru yapmak değil; çocuğun ihtiyaçlarını fark etmeye çalışmak, hata yaptığında onarabilmek ve ilişkiyi sürdürebilmektir.

Çocuklar en çok kendilerini görülmüş, duyulmuş ve anlaşılmış hissettikleri ilişkiler içinde gelişirler. Bu nedenle iyi bir anne olmanın temelinde mükemmel davranışlar değil, güvenli bağ kurabilmek vardır. Bazen yalnızca çocuğun duygusunu fark edip “Şu an gerçekten çok üzgünsün” diyebilmek bile uzun açıklamalardan daha iyileştirici olabilir.

İyi annelikte önemli olan noktalardan biri de çocuğun her duygusuna alan açabilmektir. Çocuklar sadece mutlu olduklarında değil; öfkelendiklerinde, ağladıklarında, korktuklarında da kabul görmek isterler. Sürekli susturulan, “abartıyorsun” denilen ya da duyguları küçümsenen çocuklar zamanla hislerini bastırmayı öğrenebilir. Bunun yerine duygularını anlamaya çalışmak, davranışın arkasındaki ihtiyacı görmek daha sağlıklı bir ilişki kurar.

Bir diğer önemli konu ise sınır koyabilmektir. Pek çok ebeveyn sevgi ile sınırsızlığı karıştırabiliyor. Oysa çocuklar sınırlarla güvende hissederler. “Hayır” demek sevgisizlik değildir. Tutarlı kurallar çocuğun hem duygusal gelişimini hem de güven hissini destekler. Burada önemli olan cezalandırmak değil; sakin, net ve kararlı kalabilmektir.

İyi bir anne olmanın bir başka boyutu da kendi ihtiyaçlarını fark edebilmektir. Sürekli tükenmiş, kendini ihmal eden bir annenin uzun vadede duygusal olarak ayakta kalması zorlaşabilir. Bu yüzden annelik içinde kendine zaman ayırmak, dinlenmek, destek istemek ya da bazen zorlandığını kabul etmek bencillik değil ihtiyaçtır. Çünkü çocuklar sadece söylenenleri değil, yaşananları da öğrenirler. Kendine şefkat gösterebilen bir anne, çocuğuna da bunu model olur.

Ayrıca hata yapmak anneliğin doğal bir parçasıdır. Her anne bazen sabırsız olabilir, bazen yanlış tepki verebilir ya da yetersiz hissedebilir. Önemli olan hiç hata yapmamak değil; sonrasında ilişkiyi onarabilmektir. Çocuğa “Biraz önce çok sinirlendim, seni korkutmuş olabilirim” diyebilmek bile çocuk için oldukça kıymetlidir. Çünkü çocuk böylece ilişkilerde kırılmaların tamir edilebileceğini öğrenir.

İyi annelik, çocuğun hayatını tamamen kontrol etmek değil; onun yanında güvenli bir rehber olabilmektir. Çocuğun birey olduğunu kabul etmek, onu başka çocuklarla kıyaslamamak, yalnızca başarılarına değil varlığına da değer vermek güçlü bir duygusal temel oluşturur.

Sonuç olarak iyi anne olmak; mükemmel olmak değil, bağ kurabilmektir. Çocuğun ihtiyaçlarını anlamaya çalışan, duygularına alan açan, gerektiğinde sınır koyabilen ve hata yaptığında onarabilen her anne aslında yeterince iyidir. Çünkü çocukların en çok ihtiyaç duyduğu şey kusursuz ebeveynler değil; yanında kendisi gibi olabildiği güvenli ilişkilerdir.

Merkezimizde uzman psikologlar eşliğinde doğum sonrası çökkünlük, lohusalık ve ebeveyn danışmanlığı üzerine danışmanlık desteği sunulmaktadır.

Ofisimiz Ankara’da, Tunalı Hilmi Caddesi ve Kuğulu Park yakınında merkezi bir konumda bulunmaktadır.

Detaylı bilgi almak ve Çankaya uzman psikolog arayışınızda randevu oluşturmak için bizimle iletişime geçebilirsiniz.

Önceki
Önceki

Situationship: Adı Konmamış İlişkiler Neden Bu Kadar Yoruyor?

Sonraki
Sonraki

İlişkide Manipülasyon Nasıl Anlaşılır?