Kendimizi Korumak İçin Neden Yalnızlaşmaya Başladık?
Bir süre sonra fark ediyorsunuz.
Eskiden arkadaşlarınızla görüşmek için plan yaparken artık gelen mesajlara cevap vermek bile yorucu geliyor.
Birisi sizi aradığında “Şimdi konuşacak enerjim yok” diyorsunuz.
Yeni insanlarla tanışmak istemiyorsunuz.
Bir ilişkinin içine girmekten çekiniyorsunuz.
Ve belki de kendinize şunu söylüyorsunuz:
“Ben yalnız kalmayı seviyorum.”
Peki gerçekten yalnızlığı mı seviyoruz, yoksa bir süre sonra yalnızlık daha güvenli mi gelmeye başlıyor?
İnsanlardan uzaklaşmak her zaman insanları sevmemek değildir
Bazen insanlardan uzaklaşmanın altında büyük bir hayal kırıklığı vardır.
Güvenmişsinizdir ve incinmişsinizdir.
Çok vermişsinizdir ve karşılığını alamamışsınızdır.
Kendinizi anlatmaya çalışmış ama anlaşılmadığınızı hissetmişsinizdir.
Bir süre sonra zihniniz çok basit bir sonuca varabilir:
“Kimseye ihtiyaç duymazsam kimse beni üzemez.”
Bu düşünce kısa vadede gerçekten rahatlatıcı olabilir.
Kimseyle tartışmazsınız.
Kimse sizi reddetmez.
Kimse sizden bir şey beklemez.
Kimseyi kaybetme korkusu yaşamazsınız.
Ama bunun bir bedeli de olabilir.
Korunurken yakınlığı da kaybedebiliriz
Kendimizi incinmekten korumak için insanlara mesafe koyduğumuzda, aynı zamanda yakınlık kurma ihtimalimizi de azaltmış oluruz.
Yeni bir insanla tanışmayız çünkü nasıl sonuçlanacağını bilmiyoruz.
Birine güvenmeyiz çünkü tekrar hayal kırıklığı yaşamaktan korkarız.
Bir ilişki başladığında geri çekiliriz çünkü fazla bağlanmanın bizi savunmasız bırakacağını düşünürüz.
Sonra da zaman geçtikçe:
“Neden hayatımda gerçekten yakın olduğum kimse yok?”
diye sormaya başlayabiliriz.
Kendinize şu soruları sorabilirsiniz
Yalnız kalmak size gerçekten iyi mi geliyor, yoksa insanlarla yakınlaşmak zor geldiği için mi yalnız kalıyorsunuz?
Birisi size yaklaştığında rahatlıyor musunuz, yoksa geri çekilme ihtiyacı mı hissediyorsunuz?
İnsanlara güvenmek sizin için neden bu kadar zor olabilir?
Ve belki en önemlisi:
Yalnızlığınız bir tercih mi, yoksa sizi korumak için zamanında işe yaramış bir yöntem mi?
Bunların cevapları herkeste aynı olmayabilir.
Bazen bir süre yalnız kalmaya gerçekten ihtiyaç duyarız. Bazen de sosyal çevremiz değişir, yaşam koşullarımız farklılaşır. Ancak yalnızlık giderek bir korunma biçimine dönüşüyor ve istediğimiz halde insanlarla yakınlaşamıyorsak, bunun altında ne olduğunu anlamak önemli olabilir.
Çünkü amaç herkese güvenmek ya da sürekli insanlarla birlikte olmak değildir.
Ama kendimizi korumak için kurduğumuz duvarların, artık bize ihtiyaç duyduğumuz yakınlığı da engelleyip engellemediğini fark etmek önemlidir.
Eğer insanlardan uzaklaşmanın hayatınızdaki ilişkileri nasıl etkilediğini anlamakta zorlanıyorsanız, bu konuyu bir uzmanla birlikte ele almak size kendi örüntünüzü fark etme alanı açabilir.